Het is donderdag kwart over tien in de morgen en als kersvers afgestudeerd journalistiek student sta ik op 20 meter hoogte in een cherry picker in Utrecht. En waarom? Vandaag duik ik de wonderlijke wereld van het bereik van T-Mobile in. Samen met negotiator Dennis ga ik Utrecht af op zoek naar locaties voor nieuwe antennes.

Boven in de cherry picker bekijkt de aannemer het dak van het (schoonste dat ik ooit gezien heb!) studentenhuis van Utrecht. Het bakje waait gezellig heen en weer en ik zit vastgesnoerd in een strakke veiligheidsgordel en een paar bruine veiligheidsschoenen met stalen neuzen. Op het dak van dit studentenhuis willen we graag een nieuwe antenne hebben. Dan krijgt de wijk zelfs tot diep in de huizen goed bereik. Er zijn een hoop dingen waarop de aannemer moet letten als ze een antenne willen bouwen. De constructie van het huis moet bijvoorbeeld in orde zijn en het dak niet al te klein.

Waar mijn hoofd zegt dat 20 meter echt niet zo heel hoog is, zegt mijn lijf het tegenovergestelde. Met een flink verhoogd adrenalinegehalte en trillende benen dalen we na een tijdje windvangen weer om vervolgens binnen in het huis naar boven te klimmen. Daar beginnen de acht technische mannen die mee zijn op de muren en het plafond te kloppen. Dit om te checken of we te maken hebben met stevige draagmuren of tussenwandjes. Dennis luistert hoopvol naar het geklop. ‘Dit is het hoogste gebouw in deze omgeving, het zou dus perfect zijn als de antenne hier kan staan. Maar de constructie is voor ons niet ideaal. Het is erop of eronder, spannend!’ 

Helaas moet de aannemer na een hoop geklop en overleg een teleurstellende conclusie mededelen: de constructie van het huis is niet geschikt voor onze zware mast. Het kan niet doorgaan. Het is voor Dennis de eerste keer dat een locatie uit zijn pakket niet door kan gaan en hij baalt natuurlijk ontzettend.

In de middag bezoeken we een ander gedeelte van Utrecht. Ook hier is er dringend behoefte aan meer bereik. In het zonnetje lopen we door de wijk. Dennis bekijkt de locaties: ‘in een woonwijk is het altijd lastig om een goede locatie te vinden. De gebouwen zijn vaak te laag of er staan bomen in de weg die er voor zorgen dat de antenne verstoord wordt.’ Gebouwen die wel in aanmerking komen zet hij op de foto zodat hij straks een rapport met mogelijke kandidaten kan opstellen.

En dat is pas het begin van een langdurig proces. Hierna moet er namelijk nog uitgezocht worden wie (of welke vereniging of bedrijf) er woont en of zij het oké vinden als er een antenne op het dak komt staan. Vervolgens komen er technische onderzoeken en pas daarna kan de bouw beginnen. Als een antenne eenmaal staat duurt het weer even voordat deze in het netwerk geïntegreerd kan worden. Al met al een lang project! ‘Meestal moet je wel rekening houden dat het van het zoeken van een locatie tot het activeren ongeveer een jaar duurt. Soms langer, soms korter’, vertelt Dennis.

Voordat ik bij T-Mobile aan de slag ging had ik me nooit kunnen voorstellen hoeveel antennes nodig zijn om alle mobielgebruikers in Nederland tevreden te stellen! Steeds meer mensen willen altijd en overal bereikbaar zijn en daardoor zijn er meer en meer antennes nodig. Maar hoeveel tijd en werk het kost om zo’n antenne te plaatsen had ik nooit verwacht.

Gelukkig waren er in de wijk uiteindelijk genoeg mogelijke kandidaten te vinden voor Dennis’ lijst. Als alles goed gaat kan er in die wijken over ongeveer een jaar beter bereik verwacht worden. En laat nou een van die antennes net naast het spoor komen te staan waar ik elke dag langs kom! Kan ik straks in de trein lekker blijven internetten en bellen zonder dat het uit valt.